הייב אָן דאָ.

וואָס דאָס איז

עס איז דאָ אַן אַלטע תורה אַז זיבן מצוות זײַנען געגעבן געוואָרן יעדן מענטשן, ניט צו אַ פֿאָלק און ניט צו אַ רעליגיע. זיי הייסן די זיבן מצוות בני נח, נאָכן מאַן וואָס האָט זיך געראַטעוועט פֿונעם מבול, ווײַל לויט דער תורה שטאַמט די גאַנצע מענטשהייט פֿון אים.

דאָס איז ניט קיין פֿאַרקירצטע נוסחה פֿון ייִדישקייט פֿאַר די וואָס האָבן ניט אויסגעהאַלטן. דאָס איז אַ זאַך פֿאַר זיך, מיט אַן אייגענעם אַדרעסאַט און אַן אייגענעם ציל, און דער אַדרעסאַט ביסטו.

די זיבן, אַצינד

אָט זײַנען זיי, אין דער סדר וואָס די מסורה גיט זיי. לייען זיי איין מאָל גיך. מיט די מערסטע ביסטו שוין מסכּים, און דאָס איז ניט קיין פּראָבלעם נאָר דער אָנהייב־פּונקט.

גיב אַכט אויף דער פֿאָרעם

זעקס פֿון זיי זײַנען זאַכן וואָס מען טאָר ניט טאָן. בלויז די זיבעטע בעט בײַ דיר צו מאַכן עפּעס וואָס איז ניט געווען. דאָס איז ניט קיין צופֿאַל פֿון לשון. דאָס איז דער גאַנצער בנין, און מען דאַרף עס זאָגן פּשוט: זעקס מצוות מאַכן פּלאַץ, און די זיבעטע בויט אין דעם.

פֿון וואַנען זיי קומען

אַלע זיבן ווערן געדרשנט פֿון איין זאַץ אויף די ערשטע בלעטער פֿון דער תורה, געזאָגט צום ערשטן מענטשן אַליין, וועגן וועלכן אויפּס ער מעג עסן.

די גמרא, יענער גרויסער פּראָטאָקאָל פֿון משא ומתן, צעטיילט דעם זאַץ וואָרט נאָך וואָרט און געפֿינט אין יעדן וואָרט איינע פֿון די זיבן. די דרשה איז אין סנהדרין נו ע״ב, און די גאַנצע זײַט פֿאַר וואָס זיבן גייט דורך איר פּאַמעלעך.

אַ וואָרט וואָס דו וועסט טרעפֿן איבעראַל

יעדער טערמין אויף דער וועבזײַט ווערט געבראַכט פּונקט אַזוי ווי אָט: ערשט דער פּשוטער טײַטש, דערנאָך דאָס וואָרט, און דערנאָך אַ שורה דערקלערונג. מען נעמט קיין מאָל ניט אָן אַז דו ווייסט שוין אַ טערמין. אויב האָסטו איינעם געטראָפֿן און פֿאַרגעסן, זאַמלט דאָס ווערטערבוך זיי אַלע אין איין אָרט.

פֿאַר וואָס איז וויכטיק אַז זיי זײַנען באַפֿוילן

דאָס איז דער טייל וואָס קלינגט די מערסטע מענטשן מאָדנע, און דאָס איז דער האַרץ פֿון דער גאַנצער זאַך. די מסורה האַלט אַז היטן די זיבן ווײַל זיי זײַנען באַפֿוילן געוואָרן איז אַן אַנדער זאַך ווי קומען צו די זעלבע זיבן פֿון דײַן אייגענעם גוטן שכל, כאָטש די מעשים זײַנען די זעלבע.

דער טעם איז ניט קיין ענין פֿון שׂכר. שטעל זיך פֿאָר צוויי צימערן, דער זעלבער טיש, די זעלבע שטולן, דאָס זעלבע ברויט. אין ערשטן האָט עמעצער אײַנגעאָרדנט דעם צימער נאָך זײַן אייגענעם געשמאַק. אין צווייטן האָט עמעצער אים צוגעגרייט ווײַל אַ גאַסט קומט אָן. יעדער פּרט איז דער זעלבער. בלויז איינער איז אַ היים, און דער חילוק איז ניט אין צימער. דער חילוק איז צי דער צימער איז געקערט צו עמעצן.

וואָס די וועבזײַט וועט ניט טאָן

זי וועט ניט בעטן בײַ דיר זיך מגייר צו זײַן. דאָס איז ניט קיין ערשטער טריט אַהין, און די מסורה וויל דאָס ניט פֿון דיר. זי וועט ניט רעדן שלעכטס וועגן קיינעמס רעליגיע אָדער פֿאָלק. זי וועט ניט פּסקענען קיין הלכה און וועט ניט ענטפֿערן אויף אַ שאלה וועגן דײַן אייגענעם פֿאַל, ווײַל דערצו דאַרף מען אַ רבֿ וואָס הערט די פֿאַקטן אַליין.

וואָס צו טאָן ווײַטער

לייען איין מצווה ווי געהעריק. ניט אַלע זיבן. איינע. יעדע זײַט נעמט אַרום אַכט מינוט און האָט די זעלבע אַכט טיילן: די מצווה אין איין זאַץ, פֿון וואַנען זי קומט, וואָס זי בעט, וואָס זי בעט ניט, די טיפֿערע שיכט, איין הנהגה אויף אַ וואָך, די פֿראַגן וואָס מען פֿרעגט, און איר אָרט צווישן די אַנדערע.

אויב ווייסטו ניט מיט וועלכער אָנצוהייבן, הייב אָן מיט דער זיבעטער, ווײַל זי איז די וואָס קיינער דערוואַרט ניט.